Ahsen-i takvim olarak yaratılmışken,
Suretler kendine küstü nefsin elinde.
Muazzam bir sistem ile donatılmışken,
Nimetler hiçe sayıldı nefsin elinde.
Her bir harfi ile meydan okur ayetler.
Beklenen yakine koşuyorken saatler.
Cennet cehennem ki, işte gerçek vaatler.
Akıllar tutsak edildi nefsin elinde.
Günahlarla kararmış kalp, bir ışık bekler.
Bire bin hasenat yazmak ister melekler.
İcabet edecek Rahman, gitse istekler,
Eller semadan kesildi nefsin elinde.
Şeref verdi irtibata geçti Kur’an’la.
Miraçta müjde gönderdi kutlu imamla.
Davet etti huzuruna saf bir imanla.
Canlar fırsatı kaçırdı nefsin elinde.
İmkânlar sunuldu haddi aşan kullara.
Çağrılar yapıldı hayat veren yollara.
Rahmet dağıtıldı faziletli aylara,
Ruhlar gaflete kapıldı nefsin elinde.
Ömür yaprakları dökülürken dalından,
Zehri içip yüz çevirdin iman balından,
Harcamadın Allah için can ve malından,
Eller cebe gitmez oldu nefsin elinde.
En samimi arkadaşın olurken şeytan,
Yaratan bildirdi oysa apaçık düşman,
Ölüm anı geldiğinde canlar bin pişman,
Hayatlar harcanıp gitti nefsin elinde.
Beyan etti Rahman dünya oyun, eğlence,
Kâinat önünde, cevap açık bilmece,
Zikreder âlemler O’nu kendi dilince,
Diller boşa dönüp durdu nefsin elinde.
Hesaba çekilme vakti yaklaşmış iken,
Cehalet içerisinde yüzüyorsun sen!
Güle layık yaratıldın, seçtiğin diken,
Bahçeler talan edildi nefsin elinde!
Heyhat ki ey insan! Bu hal nereye kadar?
Amelinden başka götürecek neyin var?
Gireceğin mezar öyle derin öyle dar!
Ebedi hayatı yakma nefsin elinde.
